امی تان از خلاقیت پنهان می گوید

امی تان از خلاقیت پنهان  می گوید
امی تان نوازنده و نویسنده کتابهای محبوب مانند «باشگاه شادی شانس»، «همسر خداحافظ» و «صدای مخفی» است که در این تد ویدیو راجع به خلاقیت صحیت کرده است.
 

ارزش هیچ: از هیچ ممکن است نتایج حاصل شود! این انشایی بود که وقتی من ۱۱ ساله بودم، نوشتم و یک نمره + B گرفتم. (خنده) چیزی که می خواهم بگویم در مورد آن حرف بزنم: ساختن چیزی از هیچ است! و اینکه ما چگونه می توانیم خلق کنیم. من تلاش خودم را انجام خواهم داد تا این کار را در این ۱۸ دقیقه ای که گفته ام خلاصه شده در آن صحبت کنم، و البته با پیروی از دستورات و دستورات TED که این دستور، بعضی اوقات باعث می شود که شما شخصیت تجربه را در الان مرگ را داشته باشید، و البته این برای خلاقیت خوب است. (خنده) خوب

۰ ۰۰:۴۶
همچنین مایل برای توضیح دادن، (داوید اگار) به من گفته است که او قصد دارد به من سوالی بپردازد، اگر من دروغ گفته ام، یا اینکه حرف زده ام که در کیهان کلاسیک درست نیست. و من این کار را برای نیمی از حضور شنوندگان دانمندی انجام دادم. وقتی من میگم ما، الزاما منظورم شما نیست، بلکه منظور من خودم، نیم کره راست مغزم و نیم کره چپ مغزم است، و البته یکی که در مرکز قرار گرفته است و نقش حسگر رو بازی می کند و به من می گوید که کدام یک از چیزهایی که دارم می گویم اشتباه است من میخواهم این کار رو با توجه به آنچه که من فکر می کنم بخشی از عملیات خلاقیت هستم انجام در واقع شامل برخی اتفاقات رخ داده است، حضور “هیچی” خیلی قبل از این لحظه که من شروع به ساختن چیزهای جدید، شروع می شود. و این شامل طبیعت است و طبیعت که من از آن به عنوان یک کابوس یاد می کنم.

۰ ۱:۳۳
حال در محدوده طبیعت، ما به هر چیزی که نگاه می کنیم احتمالا ما به یک چیزی به شکل مکرر در مغزمان مجهز شده اند شاید برخی از غیر عادی کروموزم باعث ایجاد این احساس سر و صدا به ایجاد اثر می شود. برخی می گویند ما با این حس خلاقیت برای منظور های دیگر به دنیا آمده ایم، و برخی دیگر، مانند مادرم، می گویند که ما این میراث را از زندگی های گذشته خود به ارث برده ایم. برخی از مردم می گویند که خلاقیت ممکن است نوعی علمکرد گمراه کننده سیستم عصبی باشد، – معروف به سندروم ونگوک – که ممکن است دچار کمبود روانی یا افسردگی باشید. باید بگویم که اخیرا جایی خوانده ام که ون گوک لزوما بیمار روانی نیست، بلکه ممکن است یک حمله ناگهانی و موقت در گیمکاش داشته باشد، که احتمالا باعث افزایش ناگهانی خلاقیت می شود، نمی دانم، به نظرم این حمله ها با بخشی از مغز شما یک کاری انجام می دهد. و باید این نکته را متذکر شویم که من واقعا این حمله ها موقت و ناگهانی مغزی چندین بار در چند سال گذشته بوده ام، و این در حین نوشتن آخرین کتابم بود، و برخی از مردم می گویند که این کتاب کاملا متفاوت است.

۰ ۲:۴۲
فکر می کنم آن قسمتش با یک جور بحران هویتی شروع می شود : می دانید ، که من هستم و چرا این چنین شخص خاصی هستم، چرا مثل بقیه سیاه نیستم؟ در بعضی اوقات شما مجهز به یک سری مهارت هستید، اما لازم نیست که مهارت هایی را به وجود آورید. من قبلا نقاشی کردم فکر می کردم یک روز نقاش می شود. و یک سگ پشمالویی کوچولو داشتم. زیاد بد نبود، ولی خیلی خلاق نبود. چون تنها کاری که میتونستم بکنم، بیان حسم در یک حالت دو تایی (دو سویه) بود. و حسسی به من می گوید این را از یک کتاب کپی کرده ام. علاوه بر این، من زیاد در آن حوزه ای که من خواسته بودم نمایان و شکوفا نبودم، و می دانید، شما به این نمرات نگاه کنید، خیلی بد، اما قطعا نشانه این چیزی نبود که من در آینده لغات رو هنرمندانه کنار هم می توانیم!

۰ ۳:۳۶
همچنین یکی از اصول خلاقیت اینه که شما در کودکی دچار ضربه روحی شده باشید. و من هم به یک نوع معروف از آن، که فکر می کنم آدم ها بسیاری به آنها دچار هستند، دچار شدم. و این بود که من از خودم توقعهای داشتم این مجسمه ای که می بینید، این اسباب بازی رو من در سن ۹ سالگی گرفت، و برای این که من از همان کودکی به این فکر می کنم که در آینده یک دکتر بشوم. من یک برنامه طولانی مدت هم داشتم: از سن ۵ سالگی تا ۱۵ سالگی در واقع باید این را در کنار اصلی من انجام دادم که به شکست منجر شد.

۰ ۴:۱۴
ولی در حقیقت واقعیت هایی در زندگی من وجود داشت که زمانی که ۱۴ ساله بودم اتفاق افتاد. و این بود که فهمیدیم برادرم در سال ۱۹۶۷ و البته ۶ ماه بعد هم پدرم، مغز مغزی دارد. و مادرم معتقد است که یک چیز برانگیخته است، و می خواهد که بفهمید که آن چیزی چیست. و می خواست که آن را درست کنه پدرم باپتیست (فرقه مسیحی) بود که به معجزات اعتقاد داشت. و خدا مراقب این مسئله هست. ولی خوب، البته آنها ششماه بعد فوت کردند. و بعد از آن، مادرم فکر کرد که این اتفاق به خاطر سرنوشت رخ داده است، یا یک جور طلسم و او به دنبال همه دلایل که می تواند مربوط به این مسئله، رفت تا متوجه شود که چرا این اتفاق افتاده است. دنبال هر دلیلی رفت، جز بخت او به بخت، اعتقاد ندارد. برای هر چیزی باید یک دلیلی وجود داشته باشد. و یکی از دلایلی که مادرم به آن فکر می کرد مادر بود، این بود که مادرش، که در سن جوانی فوت کرد، از دستش ناراحت بود. و این که من تمام این احساس حس مرگ را در اطراف خود حس می کردم، زیرا مادرم فکر می کرد که من بعد از من ، و بعد خودم و در زمانی که شما به طور مداوم در انتظار مرگ، شروع به فکر کردن درباره بسیاری از چیزها. شما با حس نجات و تلاش برای بقا، بسیار خلاق خواهید شد.

۰ ۵:۲۷
و این حس خود را به سوی سوالات بزرگی هدایت کرد. سوالاتی که هنوز برخی از آنها با من است. چرا مسائل اتفاق می افتند؟ چطور این حوادث اتفاق می افتد؟ و سوالی که مادرم می پرسید: چطور من باعث این اتفاقات می شود؟ نگاهی به این سوالات، زمانی که مشغول نوشتن باشید، بسیار شگفت انگیز است. چون بالاخره در این چارچوب، باید از صفحه ۱ تا ۳۰۰ باید به این سوال که چرا حوادث اتفاق می افتد و چگونه اتفاق می افتد، پاسخ دهید، به چه ترتیبی این اتفاق می افتد. چه اثرریدهن؟ چگونه من به عنوان یا خبرنگار داستان یا نویسنده تحت تاثیر قرار می گیرم؟ و البته سوالی است که بسیاری از دانشمندان نیز داشته باشند. این یک نوع از جهان بینی است، و من باید این جهان بینی را در جهان خودم گسترش دهد، به عنوان آفریدر آن جهان (دنیای خودم).

۰ ۶:۲۰
و همانطور که می بینید، صعود ها و تنزل ها برای انجام آن پیاده سازی شده است، تلاش برای شکل دهی آن سال ها و سال ها انجام شده است. و نهایتا وقتی که به خلاقیت نگاه کنم، من فکر می کنم این یک احساس یا یک شکل از ناتوانی در خنثی کردن دیدگاه من به یک چیز خاص در زندگی است. و تعداد زیادی از همین حسها، درباره اتفاقاتی که در حال روییدن در همین کنفرانس است، تقریبا همه چیز در حال وقوع است.

۰ ۶:۵۱
و لذا برای تشبیه، من مایلم از این مثال استفاده کنم: فیزیک کوانتوم، که من واقعا چیزی را از آن سر در من ندارم، اما هرچیزی می خواهم در این روند از آن استفاده کنم برای توضیح اینکه چطور است. خوب ما در فیزیک کوانتوم، انرژی تیره و ماده تیره داریم. این دقیقا در این است که وقایع زندگی چطور اتفاق می افتند. چیزهایی ناشناخته وجود دارد که وجود دارد که گاهی اوقات “شما نمی دانید باید منتظر چه چیزی در آنها نباشد، اما زمانی که ارتباط همه این را کنار هم قرار دادن، شما می خواهید که همه آنها به یک شکل از اشتراک در داستان، و در واقع چیزی است که شما به دست می آورید مساله، مفهوم است و این چیزی است که من در کارم به دنبالش بوده ام، یک مفهوم شخصی است.

۰ ۷:۳۶
علاوه بر این یک اصل عدم اطمینان وجود دارد که بخشی از فیزیک کوانتم است. آن که من آن را می فهمم (خنده حضار) و این به کرات در نوشتن اتفاق می افتد. و در اینجا یک وحشت و همینطور اثر افسوس وجود دارد، که به معنی زمانی که شما دنبال چیزی هستید، می دانید که خیلی اتفاق می افتد همزمان، و شما را از دیدگاه های مختلف به آن نگاه کنید، و می خواهید که در این مورد خوب برنده شو. و یا داستان در چه مورد است. و اگر سخت تلاش کنید، آنگاه شما فقط در این لحظه نوشت. شما چیز جدیدی کشف نخواهید کرد. و چیزی را که تو قرار داشتی پیدا کردی، چیزی که امید به جستجوی آن پیداست، بر اساس یک خوش شانسی، دیگر وجود نخواهد داشت. خوب، من قصد ندارم نادیده گرفتن یک بعد از اتفاقات در جهان، مانند بسیاری از دانشمندان. و لذا مایلم که نظریه ریسمان را در اینجا مطرح کنم و فقط بگویم که افراد خلاق، افراد با چند بعدی هستند، و فکر می کنم که اضطراب، ۱۱ مرحله دارد. (خنده) در واقع همه آنها در یک زمان عمل می کنند.

۰ ۸:۴۱
و همچنین یک سوال بسیار بزرگ دیگری نیز وجود دارد، و آن ابهام است. و من می خواهم آن را مربوط به چیزی بدانم که (ثابت کیهان شناختی) نامیده می شود. و شما نمی دانید چه چیزی اداره می شود، اما یک چیز است که همه گیتی اداره می کند. و این ابهام برای من در زندگی من بسیار ناخوشایند است و من آن را همراه با من، ابهام اخلاقی. به طور ثابت وجود دارد. به عنوان مثال، این چیزی است که اخیرا به سراغم آمده است. چیزی که در یک سرمقله از یک خانمی خواند که از جنگ در عراق سخن می گفت. می گفت : “او را از غرق شدن نجات بده، تو در مقابل جان او مسئولی.” که یک معروف چینی معروف است. و این بدان معنی است که ما چون ما به عراق رفته ایم، باید بمانیم تا زمانی که همه چیز درست بشود. می دانیم، ممکن است که حتی ۱۰۰ سال هم طول بکشد. بعدش یه سخن معروف دیگر به ذهنم آمد، که می گوید: “نجات کردن ماهی از غرق شدن” که سخن ماهیگیران بودایی است. به دلیل اینکه آنها حق ندارند که هیچ حیوانی بکشند. و خوب آنها باید زندگی کنند و انسان ها نیاز به غذا خوردن دارند. و اینطوری خودشان را تصدیق می کنند که ماهی ها رو از غرق شدن نجات می دهند، و متأسفانه هنگام انجام این کار ماهی ها می میرند.

۰ ۹:۴۹
در حال حاضر چه تفسیری تو این قنایی “غرق شدن” وجود دارد؟ در واقع یکی از این اصطلاح، تفسیر مادر من است، که یک سخن معروف چینی است که مادرم به من گفت : “او را از غرق نجات، شما مسئولیت جان او.” که دارد هشدار می دهد – در کار دیگران دخالت نکنید، و الا توش می گیرید. خوب البته فکر می کنم اگر کسی واقعا جرج می کرد، مادرم نجاتش میداد. هر دوی این سخنها، یعنی نجات ماهی از غرق شدن، یا نجات کسی از غرق شدن، برای من مربوط به قصد و نیت است.

۱۰:۲۱
همه ما در زندگی، هنگامی که با رویدادی در مواجهه با ما، نشان داده می شود. و خوب ما یک نیت و منظوری نیز داریم. یک ابهام وجود دارد که درباره کاری که انجام داده ایم و کاری که باید انجام دهیم، و بعد ما کاری را انجام خواهیم داد. که ممکن است نتیجه با چیزی که ما نیتش داشته باشیم، یک نفر نباشد. شاید کار ها خوب پیش نروud. و بنابراین، وظیفه و مسئولیت ما چیست؟ باید کاری کنیم؟ آیا تا آخر عمر پای این مسولیت بایستیم؟ یا اینکه یک کار دیگه انجام می دهیم و خودمون را تبرئه می کنیم و می گویم، نیتهای من خوب بودند و دیگر مسئولیت بعد با من نیست؟ این ابهام زندگی من است که واقعا باعث خشم من می شود و من به این سمت منتهی شدم که یک کتاب به نام “نجات یک ماهی از چشیدن” بنویسیم.

۱۱:۰۶
من آن را هر جا دیدم زمانی که این سوال را شناختم، این سوال همه جا بوده است. این نشان ها را هر جا دیده ام. و بعد، در این راه، من می دانستم که آنها همیشه خواهند بود. و بعد در هنگام نوشتن، چیزی که اتفاق می افتد، من همه جا این نشان ها و راهنمایی ها را دریافت می کردم، و متوجه شدم که این ها واضح بوده اند، اما تا پیش از این مشخص نبودند. و چیزی بود که در نهایت برای تأثیرگذاری خواستار، تمرکز شد. و هنگامی که شما مشخص می کنید، همراه با تمرکز هم پیدا خواهید کرد. و همه اینها به نظر می آمد که کالای آب به دست آورده و آب شناور در زندگی واقعی واقع شده اند که در مسیر زندگی من قرار گرفته اند که این سوال و آنچه بعد از آن قرار می گیرد اتفاق می افتد، مرتبط هستند. و این به نظر می رسد که همیشه در حال وقوع است. شما فکر می کنید که یک سری همکاریایی در جریان است، با یک خوش شانس ، در حالی که هم این کمک ها را از دنیا می گیرید. و این ممکن است توضیحی باشد تا شما بتوانید تمرکز کنید. و هر چه می گذرد بیشتر حسش می شود.

۱۱:۵۹
اما شما این کار را انجام می دهید. شما شروع به بررسی چیزهایی می کنید که با دلمشغولی شما ارتباط دارند. برادر شما، کسی که درگیر مشکلات است، آیا شما از او مراقبت می کنید؟ چرا؟ چرا نه نه؟ این امکان وجود دارد که زمانی برای مسائل مهمتر این اتفاق می افتد، همانطور که گفتم، مثلا موضوع حقوق بشر در برمه. من به این فکر می کردم که من نباید به برمه بروم، چرا که بعضی ها می گفتند اگر بروم، ممکن است چنین تفسیر شود که من رژیم نظامی بر برمه را تایید می کنم. بعد از مدتی، من از خودم پرسیدم، چرا ما باید بر روی بینش دیگران تأکید کنیم، چرا باید بر روی پیش بینی که دیگران به ما میدهند، تکیه کنیم؟ و این همان احساسی بود که من زمانی که در حال رشد بودم، درمورد قوانین و رفتارهای اخلاقی از پدرم می شنیدم، پدری که خودش یک کیش بود بنابراین تصمیم گرفتم که من بتوانم به برمه بروم بر اساس تصمیم خودم، و هنوز معلوم نداشتم که اگر من به برمه بروم، چه چیزی به من آموخت، اگر من یک کتاب نوشتم، و من متوجه شدم این درست است، به زمان خود.

۱۲:۵۷
ما همه نگرانی ها داریم درباره چیزهایی که در جهان می بینیم و از آن آگاه هستیم. و همه ما به این نقطه رسیدهیم که می گویند: من می توانم به عنوان یک شخص، چه کار کنم؟ ما نمی توانیم به آفریقا بریم و یا در بیمارستان کار کنیم، بنابراین ما چه کاری در پاسخ این احساس مسئولیت اخلاقی باید انجام دهیم؟ و همینطور، فکر می کنم یکی از بزرگترین چیزهایی است که ما در جستجوی آن هستیم، و امروز صحبت کردیم، مسئله نسل کشی است. این موضوع به این سوال منجر می شود که زمانی که من به همه این چیزهایی که اخلاقا تاریک و ناراحت کننده است، می بینم، و این نکته را در نظر می گیرم که هدف من چه چیزی باید باشد، به این نتیجه می رسم که من باید به دوران کودکی برمی گردیم و به این سوال پایه ای بپردام، که چرا من اینجایم؟ و معنای زندگی چیست؟ و جایگاه من در هستی، کجاست؟

۱۳:۴۴
پاسخ این سوال، به نظر بسیار واضح می آید، اگر چنین نیست. همه ما از ابهامات اخلاقی به یک شکل متنفریم، و به نظر می رسد که قطعا به آن نیاز داریم. در نوشتن یک داستام، در جایی که من شروع به نوشتن می کنم، به نظر می رسد که من کمک های از جهان خارج می شود. مادرم از زمان نوشتن کتاب اولم می گوید، این روح مادربزرگت است. چرا که به نظر می آید من چیزهایی را که نمی دانم می دانم. به جای اینکه بنویسم مادربزرگم از مصرف بیش از اندازه مواد افیونی در زمانی که دوران بسیار خوشخشی داشته باشد، می گویم او اتفاق افتاده است، در واقع من در نوشته ای نوشته ام که این زن کشته شده است. و در واقع این چیزی است که اتفاق افتاده است. ومادرم معتقد بود که این اطلاعات از طرف مادربزرگ به من رسید.

۱۴:۲۸
به علاوه چیزهایی غیر عادی دیگر نیز وجود دارد که به من اطلاع داده می شود که من کمک می کنم نوشتن کتاب من. درباره این موضوع، یکبار من داشتم می نویسدم که شامل جزئیات در مورد یک مکان و یک مشخصه زمانی و یک توصیف سری بود. و من نیاز داشتم که یک تاریخی تاریخی پیدا کنم که با آن هماهنگ باشد. و من این کتاب را برداشتم و اولین صفحه ای که ورق زدم دقیقا همان فضا و دوره زمانی بود! و دقیقا همان شخصیتی که من نیاز داشتم در مورد شورش تایپه بود که در ناحیه کوالین روی داده بود، خارج از آن یک شخصیت که فکر می کرد پسر خدا است.

۱۵:۰۲
شما تعجب خواهید کرد، آیا همه اینها اتفاق افتاده است؟ خوب، تصادف چیست؟ شانس چیست؟ چه چيزی؟ چه چیزهایی در جهان وجود دارد که شما با آنها برخورد می کنید، اما نمی توانید به درستی آنها را توضیح دهید؟ و خوب این نکته (بخت و شانس) نیز به قسه راه می یابد. اینها چیزهایی هستند که من آنها را به طور روزانه به آن فکر می کنم، خصوصا زمانی که اتفاقات خوب رخ می دهد، و به طور خاص، زمانی که اتفاقات بد رخ می دهد. اما در کل من فکر می کنم یک نوعی خوشبختی اتفاق می افتد، و من می خواهم بفهمم که این شادی کدام از اجزای تشکیل شده است، بنابراین من شکیبایی افتخار را شنیده ام و تلاش می کنم که از آن استفاده کنم. چونکه، فکر می کنم زمانی که شما آنها را از وجود آنها مطلع باشید، این خوشبختی اتفاقا بیشتر اتفاق می افتد.

۱۵:۳۸
یکی دیگر از خوش شانسیهایی که اتفاق افتاد زمانی بود که من به جایی رفته بودم من با چند تا از دوستان بودیم و ما به صورت تصادفی به جاهای مختلف رفتیم، و در نهایت به یک جای غیر توریستی رسیدیم، یک بسیار زیبا به نام (پریستین). و ما سه خیابان پشت سر گذاشتیم، و در خیابان سوم، چیز بسیار اسرار آمیز و بدشغلی بود، یک احساس ناراحتی داشتیم، و دانستم که باید این احساس را در کتابم جای دهم. و زمانی که یکی از صحنه ها می نوشتم، این صحنه در خیابان سوم اتفاق افتاد. به دلایلی راجعون “تل سنگ” می نوشتم. توده ای از سنگها که یک مرد آنها را ساخته است. من دقیقا یادم نیست چرا این احساس را داشتم، اما خوب، بسیار واضح بود. من گرفتار شدم، و یکی از دوستانم، زمانی که او خواستار قدم زدن با سکگش برویم، و من قبول کردم و بعد از ۴۵ دقیقه، در حالی که کنار ساحل قدم می زدیم، به این برخوردم. یک مرد بود، یک مرد چینی، و او چیزهایی را روی هم می چید، بدون چسب و یا چیز دیگری. و من از او پرسیدم که چطور چنین چیزی ممکن است؟ و او گفت: خوب، فکر می کند که برای همه چیز در جهان، یک نقطه معادل وجود دارد. و این دقیقا معنای داستان بود که من در حال نوشتنش بودم. من کلی مثال شبیه این صحرا دارم. نمونه هایی مانند این است که وقتی می نویسند، می نویسند و نمی توانم توضیح دهم. آیا به این خاطره که من یک جور صافی دارم که جذب این اتفاقات و نوشتن درباره آنها می شود؟ یا اینکه این یک جور خوش شانسی است که ما نمیتوانیم توضیح دهیم، مانند همان (ثابت کیهان شناختی)؟

۱۷:۰۶
یک نکته مهم دیگر که بسیار بهش فکر می کنم موضوع رانندگی است. و همانطور که گفتم مادر من به وقایع اتفاقی باور نکردنی است. ماهیت حوادث چیست؟ و اینکه چگونه ما قرار است مسؤولیت و دلایل تعیین کنیم، خارج از بحث قانون و دادگاه؟ من قادر بودم که به یک روش اصلی این را ببینم، زمانی که به روستای زیبای (دونگدونگ) واقع در استان (گجو گیزو) رفته بودم. یکی از فقیرترین استان های چین. و این مکان زیبا رو دیدم. می دانم که مجددا به آنجا گشتم گشت. و این شانی را زمانی داشتم که مجله ژیوگرافیک از من خواسته بود که اگر من دوست دارم چیزی در مورد چین بنویسم. و من پاسخم مثبت بود، میخواستم درباره این روستا بنویسم. روستای مردمان نغمه سرا. و آنها پذیرفتند، و در فاصله زمانی که من مجددا به روستا برگشتم، یک اتفاق بدی افتاده بود، یک مرد، پیر پیر، خوابش بردده، و ملحفه اش به داخل آتشی که او گرم نگه داشت، افتاده بود. ۶۰ خانه از بین رفته بود و چهار خانه نیز آسیب دید. مسولیت این اتفاق نیز به خانواده ی پیر مرد بود. و پسر آن مرد به طویله گاوها در سه کیلومتری تبعید شدند. البته در غرب ما می گویم که این یک حادثه بود و این تصمیم عادلانه نیست. این کسی که تنبیه می شود، پسر است نه پدر.

۱۸:۱۲
و زمانی که من شروع به نوشتن یک داستان می کنم، باید بی توجه به این باورها باشم. کمی طول می کشد، اما من باید توجه داشته باشید به این ها شوم و فقط به داستان بپردام، و بنابراینا من در سه فصل مختلف در آنجا بودم، و شروع به داشتن احساسی متفاوت در مورد تاریح وجود دارد و اینکه چه بر سر آنها گذشته و طبیعت زندگی در یک روستای فقیر چگونه است، کردم. و اینکه شما چه چیزی را برای شادی و مراسم مذهبی و سنتی پیدا می کنید، این شما را با دیگر خانواده ها ارتباط می دهد. و من دیدم که چگونه این ارتباط چگونه عدالت در مسولیت ها دارد. همچنین من توانستم چیزهایی را در مورد مراسم آنها بفهمم که آنها از سالن های معمولی که ۲۹ ساله بودند استفاده نکردند. و آن رسمی سنتی، فرستاد چند نفر – یک استاد فنگ شویی یک نفر را به عالم ارواح اسب فرستاده است. حالا شما، به عنوان یک غربی، و من به عنوان یک غربی، ممکن است که می گویند، این غرغفه است، اما بعد از مدت زمانی که وجود دارد، و ببینید که چه اتفاقاتی اتفاق می افتد فوق العاده رخ می دهد، شما همچنین شروع به حیرت انگیز زده شدن که معتقد است چه کسانی است که جهان را اداره می کند، مشخص می کند که حوادث چطور اتفاق می افتد.

۱۹:۲۰
بنابراین، من با آنها مدتی زندگی کردم، و هرچه بیشتر داستان می نوشتم، بیشتر اعتقادات آنها را قبول می کردم، و من فکر می کنم این برای من مهم است که باورهای آنها را باور کنند، و این باعث می شود که داستان ها واقعی تر شوند (به نظر بیایند)، و این همان جایی است که من می خواهم جواب ها را پیدا کنم که من چه احساسی در مورد سوالات خاصی در زندگی من دارم. البته که عمر در حال گذشتن است، و نوشتن یکبار اتفاق نمی افتد، و من دارم تلاش می کنم که در این کنفرانس (تد) این مفهوم را به شما منتقل کنم. کتاب ها خواهند آمد و خواهند رفت، زمانی که بدست شما می رسند، دیگر کتاب من نیست. در دستان خوانندگان قرار می گیرد و آنها به طرق مختلف تفسیرش می کنند. دوباره به این سوال بر می گردم که چطور من از هیچ چیز، چیزی ایجاد می کند و ایجاد می کند؟ چطور زندگی خودم میسازم؟

۲۰:۰۲
من فکر می کنم که این آفرینش و این ساخت با پرسش کردن به وجود می آید، و گفتن این به خودمان است که هیچ چیز حقیقت مطلق نیست. من به محدودیت ها اعتقاد دارم، به محدودیت داستان ها، به گذشته و خاص بودن گذشته، و اینکه چه اتفاقی در داستان در آن نقطه رحمت می دهد. من همچنین به فکر کردن درباره مسائل اعتقاد دارم، من در مورد شانس، سرنوشت، اتفاقی و اتفاقات، التماس خدا و تقابل آن با رمز و رازهای قدرت، و من بعد از یک روز ، من کشف یک نظریه که ما چگونه می توانیم ایجاد کنیم. من باید درباره نقش خودم فکر کنم. این که من در حال حاضر در جهان هستم و اینکه آیا کسی من را مجبور کرده است که اینگونه باشد یا این فقط | چیزی است که من به این شکل وجود داشته است؟ و همچنین من این همه را “به وسیله ویژوال خواهد شناختم، و به چیزی که من نشان می دهد، می رسم، و اکنون این دنیای واقعی است، دنیای تخیلات. این روش است که من به بخش هایی از حق دست می یابم و نه حقیقت مطلق و نه کل حقیقت. و اینها باید در همه احتمالات وجود داشته باشند، این حتی شامل آنها نیز می شود که من آنها را نادیده گرفته ام.

۲۱:۱۰
پس هیچ وقت جواب های کامل وجود ندارد. و یا بهتر است بگویم، اگر پاسخی باشد، این برای یادآوری به خودم است که در همه چیز، عدم تعادل وجود دارد، و این البته خوب است ، و این که من تا حد زیادی چیزهای جدید را کشف می کنم. اگر پاسخ ناقصی وجود داشته باشد، پاسخ کاملتر برای من یک تصور ساده خواهد بود. و برای تصور کردن باید خودم را قاطی داستان، تا زمانی که تنها بین من و داستان که نوشتن، وجود داشته باشد.

۲۱:۴۴
و این نکته ای است که من متوجه شدم که اگر من همه آنچه در داستان است احساس کنم، — در یک داستان فقط — سپس من نزدیک تر خواهد شد، و من فکر می کنم برای اینکه بدانیم که کمال و گرمی چیست، باید احساس غمخواری را حس کنیم چون برای همه چیز، برای پاسخ به اینکه چطور افتاق می افتد، باید آنها را حس کرد. من باید که تبدیل به یک داستان، تا بتوانم چیزهای زیادی را از آن داستان درک کنم، به پایان این سخنرانی رسیدهیم، و من آنچه را در چنته دارم، برای شما آشکار می کنم، و آن را قادر به الهام گرفتن، و این توان الهام گرفتن است که سبب تغییر زندگی ما می شود، و این احساس الهام گرفتن است که شگفت انگیز است و با ما خواهد ماند. و این شما و این احساس الهام گرفتن. بسیار سپاسگذاریم (تقویق حضار)

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید

تعداد علاقه‌مندانی که تاکنون عضو خبرنامه ما شده‌اند

۱۵۴

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *